piątek, 27 maja 2022

Łzy tęsknoty


Pomiędzy łzą a łzą, przez chwile świeci słońce,
potem znowu łzy jak deszcz i serce tak bardzo tęskniące.
 Ani to poskarżyć się komu, ani mieć żal do całego świata, cokolwiek by  nie uczynić to i tak nie wrócą tamte, tak szczęśliwe lata. 

Dom był  wtedy pełen śmiechu dzieci i zdawało się, że mimo deszczu słońce ciągle świeci. W sercu mieszkała miłość i pogodna  wiosna, dusza była szczęśliwa i taka radosna. Dom tętnił życiem, smutek mało kiedy gościł - to były piękne lata i pełne miłości.

Minął czas, zabłysnął siwy włos na skroni, jedna jesień drugą jesień goni, dom opustoszał, pustka pozostała, czas i odległość wszystkich rozdzieliła, smutek i tęsknota w domu zawitała. Ile  jeszcze tych jesieni zostało, ile tęsknoty i smutku, spełnienia marzeń było tak mało, a wiosna trwała za krótko.

Jak zawrócić ten czas i sprawić, by to szczęście znowu zawitało, by dusza i serce z radości zadrżało. By dom tętnił życiem, był pełen miłosci ...czy taka wiosna jeszcze kiedyś zagości

Savin





foto: net