Nikt nie zdoła...

Czy ktoś może przeszkodzić naszej miłości,
czy ktoś zdoła rozdzielić dusze nasze.
Nikt nie zmierzy nawet jej wielkości
nie obliczy, w jakim będzie trwać czasie.
Jesteśmy jak ziemia i deszcz,
jak księżyc i noc, 
a miłość nasza jest jak wszechświat,
i ma ogromną moc.
Czy może  coś przeszkodzić deszczu 
w połączeniu się z ziemią zgoła ?,
czyż księżyc nie łączy się z nocą,
a jednak nikt... 
temu przeszkodzić nie zdoła.
Bo któż może przeszkodzi naszej miłości,

kto zdoła rozdzielić dusze nasze.
Nikt nie zmierzy nawet jej wielkości
nie obliczy, w jakim będzie trwać czasie.

Nikt nie zdoła....

                                                                 Savin

Kochaj mnie !

Moje usta drżą, 
gdy wymawiają imię Twoje,
moje usta płoną,
gdy je całujesz,
jak gwiazdy błyszczą oczy moje,
a  me ciało omdlewa
gdy je obejmujesz.

Więc bądź przy mnie,
całuj, obejmuj, kochaj ! 


Moje dłonie drżą 
gdy dotykają Twoich ramion, 
ciało moje lewituje,
gdy je obejmujesz,
serce bije jak  wielki dzwon
a ja dotykam nieba,
gdy mnie całujesz.

Więc bądź przy mnie,
całuj, obejmuj, kochaj!


                                                          Savin

Szept tęsknoty

Usłyszałeś szept myśli moich

- niesiony tęsknoty falą,

pobiegłeś za ich brzmieniem

szukając mnie - drogi nie znając.

Spacerując po strofach poezji
napotkałeś otulone drżeniem

- ciepło snów moich o Tobie

i moje o Tobie marzenie...

I odnalazłeś mnie tak wędrując 
omijając wszystkie zawiłości

bo posłuchałeś szeptu mego,
i mojej gorącej miłości.

Objąłeś mnie swym ramieniem
zabrzmiało miłości melodią

poprzez  serc naszych drżenie

i gorące nasze  westchnienie.

Usłyszałeś szept inny, z ust moich

- niesiony miłości falą,

a tęsknota już uciszona

połączyła się z oddalą...

                                                                         

                                           Savin

Szczęście moje !

Gdzieś się Szczęście  zagubiło
- gdzieś odeszło - nie wiem gdzie,
po policzku łzy mi płynął,
krwawi serce me.

Gdzież o Szczęście moje jesteś,
któż utuli teraz mnie,
ukołysze chociaż we śnie,
bo o Tobie ciągle śnię.

Szczęście usłysz me wołanie
- choć cichutkie,ciche tak,
przyjdź jak w pełnię mórz wezbranie,
bo mi Ciebie bardzo brak.

Gdzież się Szczęście zagubiło
- czy odeszło.. ?, może nie..?,
może tylko tak się śniło
smutnym snem - w moim śnie.

Szczęście moje, tak się boję!
nie opuszczaj nigdy mnie, 
trwajmy razem - wciąż oboje,
mówmy sobie : Kocham Cię !

                                                           Savin

Miłości moja !

O miłości moja !
 tulę cię w ramionach,
ogrzewam swym sercem,
cóż mogę chcieć więcej.

Ty nie wiesz, czy uśmiech
czy troskę  mam na twarzy,
jaka jest myśl moja
i o czym wciąż marzy.

O miłości moja !
cóż ja wtedy czuję,
jak wielką tęsknotę moją
w samotności tulę.

Ty nie wiesz, jak mą  myślą  
do ciebie wciąż płynę,  
jak okręt na morzu
pokonując głębinę.

O miłości moja !
wciąż w mym sercu jesteś,
i na zawsze tam zostaniesz,
czy chcesz,czy tego nie chcesz.

Ty nie wiesz.., 
o miłości moja !

                                                                   Savin

No któż ?...

Któż by mnie tak kochał,kochał tak jak Ty,
sprawiał bym miała wciąż szczęśliwe dni,
z wielką cierpliwością wysłuchiwał żale
No któż ?...chyba nikt wcale.


Któż by tak pocieszał, gdy smutek duszy,
ocierał łzy kiedy mnie coś wzruszy,
brał na kolana i tulił jak dziecię,
No któż ?...chyba nikt na świecie.

Któż by tak wybaczał kiedy humor zły,
gdy przychodzą czasem bardzo trudne dni
któż by się tak troszczył,wciąż pomagał mi
No któż ?...chyba tylko Ty.

Któż by mnie tak kochał,kochał tak jak Ty,
pragnął bym miała kolorowe sny,
opowiadał bajki wieczorami do snu
No któż ?...tak do ostatniego tchu.
                                                                                                                             Savin

Aby wejść w nowy czas...

Zamknę swoje serce,
i już nikt nie zgadnie,
co zamknęłam w nim
i co jest tam na dnie.

Nikt do niego  nie zajrzy  
co skryte  jest w nim
i nie dowie się już  nikt,
czy zranione jest i czym.

Zamknę serce na klucz,
by nikt nie dostał się już,
klucz schowam
do skrzyni zranień...

Skrzynię zamknę też,
utopie ją w morzu łez,
w morzu pełnym 
smutnych zdarzeń...

Kiedy wyjdę na brzeg 
będzie wszystkiego  już  kres
nie będzie  smutku i łez, 
w stronę słońca powędruję.

Taka lekka i wolna 
z ptakami poszybuję wraz,
pełna pięknych marzeń
wejdę w nowy czas....

                                                                        Savin

Bo jesteś moją "Miłością"

Moja myśl wciąż tylko przy Tobie

z każdą chwilą, nawet sekundą życia.

Moje słowa te ciche

nie wypowiedziane, w myśli krążące

łkają z tęsknoty do Ciebie

kiedy jesteś daleko...

Bo Ty jesteś moją radością życia,

moim porankiem i udanym dniem.

Nocą z pięknymi snami,

moim uśmiechem po przebudzeniu

i chęcią działania, pośród życia niepowodzeń

kiedy jesteś blisko...

Moja myśl wciąż tylko przy Tobie

z każdym oddechem i uderzeniem serca.

Moje słowa te szczerze

wypowiedziane, płynące z głębi duszy

wołają z wielką miłością

byś był przy mnie...

Bo Ty jesteś częścią mego życia,

moim każdym przeżytym dniem.

Nocą z jasnymi gwiazdami,

moją radością po przebudzeniu

i siłą, by móc pokonać najtrudniejsze chwile

więc bądź ze mną...

Bo jesteś moją "Miłością"

                                                                        Savin

Oświadczyny

Dostałam pierścionek od lubego
z oczkiem niebieskim jak niebo,
a w koło dwanaście mniejszych
tyle ile ma rok miesięcy.
Ten duży to niebo nasze,
- uczucie piękne niebiańskie
te małe, to rok nasz wspaniały
- miłości naszej rok cały.
Poprosił mnie luby o rękę
bym żoną jego została,
ja TAK odrzekłam od razu
uniesiona radością cała.
Odtąd pójdziemy już razem
przez życie wspólna drogą 
i żadne przeciwieństwa
przeszkodzić nam już nie mogą.
I jeszcze tylko suknia i welon
by stanąć na ślubnym kobiercu,
i chóry Anielskie, 
które swym śpiewem
obwieszczą nasze szczęście.
Dostałam pierścionek od lubego   
z oczkiem niebieskim jak niebo...



                                                                                     Savin

                                                                        

Jesień

Jesień - wesoły, czy smutny to czas?...
chociaż z  pięknymi barwami,
to czas, który oko nasze cieszy,
bo tak pięknie malowany.
Póki słońce mocno świeci
i wszystko się złotem mieni
podoba nam się jesień,
w tym złocie i czerwieni.
Lecz potem szare dni i słotne
bladym kolorem malowane,
poranne mgły jak smutne sny,
które przychodzą nad ranem.
Słońce mniej już  wtedy grzeje
i wiatr coraz bardziej hula, obwite dywany z liści rozwiewa,
na niebie za chmurą chmura.
A w parku już prawie  nagie drzewa,
wszystko powoli jakby w sen zapada
i ptak już nam tak pięknie nie śpiewa,
czas senną porę zapowiada.
Jesień - wesoły,czy smutny to czas?..
pewnie trochę taki i taki,
najpierw barwami nas oczaruje
potem szarością i słotą zasmuci,
odejdzie..., gdy wszystko zaśnie,
lecz za rok znowu do nas powróci...

                                                   Savin