czwartek, 11 lutego 2016

Codzienne smuteczki

Szare, smutne dni,
- jakoś wlecze się ten czas
i słońce jakieś blade
gdzieś się podział jego blask.
A chmury jakieś ciemne
i błękit nieba nie ten,
- smuteczki moje codzienne
o istnieniu dają znać.
Ku swojemu przeznaczeniu,
pośród życia niepowodzeń
szare,smutne dni
snują się po swojej drodze.
Choć wędrują wciąż do przodu
- jednak wlecze się ten czas
a smuteczki moje ciągle
o istnieniu dają znać.



                                                                 Savin



wtorek, 2 lutego 2016

Świeć mi gwiazdo..

Gdy  ciemna noc, sen mi zabiera
i muszę zmagać się z nocą,
wtedy wpatruję się w gwiazdy 
które na niebie migoczą.
Szukam tej jednej - jedynej,
spełniającej moje marzenia,
która najjaśniej świeci
i przyjmuje moje  westchnienia.
Świeć mi gwiazdo nadziei,
przynieś swym blaskiem dużo radości,
twe światło widoczne na całej ziemi
och ! ileż masz w sobie jasności.
Ta jasność rozbija me szare myśli,
ta jasność rozświetla drogę ciemności,
gdy zasnę niech mi się chociaż przyśni
- sen miły i znikną przykrości.
Przynieś mi gwiazdo sen
który mi  ciemna noc zabrała,
a może to zabrał mi dzień ?..,
lecz przynieś, bym w smutku nie trwała.
                                                                           Savin






poniedziałek, 25 stycznia 2016

Utracone chwile

Zatopiłam się w marzeniach,
zagubiłam we wspomnieniach,
gdzież są wszystkie miłe chwile,
przecież było ich aż tyle.
Już nie wrócą tamte dni,
chyba że się przyśnią mi.
Wtedy będę marzyć znowu,
by nie odszedł sen z porankiem,
czekać kiedy księżyc w nowiu
będzie znowu mym kochankiem. 
I utuli mnie milutko
pięknych wspomnień bukiet da
i zanuci mi cichutko
by wróciła miłość ma.
Lecz nie wrócą tamte dni,
piękne sny a z nimi ty,
utraciłam miłe chwile
chociaż było ich aż tyle.
Zatopiłam się w marzeniach,
zagubiłam we wspomnieniach...

                                                                   Savin






niedziela, 24 stycznia 2016

Nikt nie zdoła...



Czy ktoś może przeszkodzić naszej miłości,
czy ktoś zdoła rozdzielić dusze nasze.
Nikt nie zmierzy nawet jej wielkości
nie obliczy, w jakim będzie trwać czasie.
Jesteśmy jak ziemia i deszcz,
jak księżyc i noc, 
a miłość nasza jest jak wszechświat,
i ma ogromną moc.
Czy może  coś przeszkodzić deszczu 
w połączeniu się z ziemią zgoła ?,
czyż księżyc nie łączy się z nocą,
a jednak nikt... 
temu przeszkodzić nie zdoła.
Bo któż może przeszkodzi naszej miłości,
kto zdoła rozdzielić dusze nasze.
Nikt nie zmierzy nawet jej wielkości
nie obliczy, w jakim będzie trwać czasie.

Nikt nie zdoła....

                                                                 Savin






Kochaj mnie !

Moje usta drżą, 
gdy wymawiają imię Twoje,
moje usta płoną,
gdy je całujesz,
jak gwiazdy błyszczą oczy moje,
a  me ciało omdlewa
gdy je obejmujesz.

Więc bądź przy mnie,
całuj, obejmuj, kochaj ! 


Moje dłonie drżą 
gdy dotykają Twoich ramion, 
ciało moje lewituje,
gdy je obejmujesz,
serce bije jak  wielki dzwon
a ja dotykam nieba,
gdy mnie całujesz.

Więc bądź przy mnie,
całuj, obejmuj, kochaj!


                                                          Savin




wtorek, 12 stycznia 2016

Szept tęsknoty


Usłyszałeś szept myśli moich
- niesiony tęsknoty falą,
pobiegłeś za ich brzmieniem
szukając mnie - drogi nie znając.

Spacerując po strofach poezji
napotkałeś otulone drżeniem
- ciepło snów moich o Tobie
i moje o Tobie marzenie...

I odnalazłeś mnie tak wędrując 
omijając wszystkie zawiłości
bo posłuchałeś szeptu mego,
i mojej gorącej miłości.

Objąłeś mnie swym ramieniem
zabrzmiało miłości melodią
poprzez  serc naszych drżenie
i gorące nasze  westchnienie.

Usłyszałeś szept inny, z ust moich
- niesiony miłości falą,
a tęsknota już uciszona
połączyła się z oddalą...

                                                                         
                                           Savin



niedziela, 10 stycznia 2016

Szczęście moje !

Gdzieś się Szczęście  zagubiło
- gdzieś odeszło - nie wiem gdzie,
po policzku łzy mi płynął,
krwawi serce me.

Gdzież o Szczęście moje jesteś,
któż utuli teraz mnie,
ukołysze chociaż we śnie,
bo o Tobie ciągle śnię.

Szczęście usłysz me wołanie
- choć cichutkie,ciche tak,
przyjdź jak w pełnię mórz wezbranie,
bo mi Ciebie bardzo brak.

Gdzież się Szczęście zagubiło
- czy odeszło.. ?, może nie..?,
może tylko tak się śniło
smutnym snem - w moim śnie.

Szczęście moje, tak się boję!
nie opuszczaj nigdy mnie, 
trwajmy razem - wciąż oboje,
mówmy sobie : Kocham Cię !

                                                           Savin



poniedziałek, 4 stycznia 2016

Miłości moja !


O miłości moja !
 tulę cię w ramionach,
ogrzewam swym sercem,
cóż mogę chcieć więcej.

Ty nie wiesz, czy uśmiech
czy troskę  mam na twarzy,
jaka jest myśl moja
i o czym wciąż marzy.

O miłości moja !
cóż ja wtedy czuję,
jak wielką tęsknotę moją
w samotności tulę.

Ty nie wiesz, jak mą  myślą  
do ciebie wciąż płynę,  
jak okręt na morzu
pokonując głębinę.

O miłości moja !
wciąż w mym sercu jesteś,
na zawsze tam zostaniesz,
czy chcesz,czy tego nie chcesz.

Ty nie wiesz.., 
o miłości moja !

                                                                   Savin






poniedziałek, 14 grudnia 2015

No któż ?...

Któż by mnie tak kochał,kochał tak jak Ty,
sprawiał bym miała wciąż szczęśliwe dni,
z wielką cierpliwością wysłuchiwał żale
No któż ?...chyba nikt wcale.


Któż by tak pocieszał, gdy smutek duszy,
ocierał łzy kiedy mnie coś wzruszy,
brał na kolana i tulił jak dziecię,
No któż ?...chyba nikt na świecie.

Któż by tak wybaczał kiedy humor zły,
gdy przychodzą czasem bardzo trudne dni
któż by się tak troszczył,wciąż pomagał mi
No któż ?...chyba tylko Ty.

Któż by mnie tak kochał,kochał tak jak Ty,
pragnął bym miała kolorowe sny,
opowiadał bajki wieczorami do snu
No któż ?...tak do ostatniego tchu.
                                                                                                                             Savin








czwartek, 26 listopada 2015

Aby wejść w nowy czas...

Zamknę swoje serce,
i już nikt nie zgadnie,
co zamknęłam w nim
i co jest tam na dnie.

Nikt do niego  nie zajrzy  
co skryte  jest w nim
i nie dowie się już  nikt,
czy zranione jest i czym.

Zamknę serce na klucz,
by nikt nie dostał się już,
klucz schowam
do skrzyni zranień...

Skrzynię zamknę też,
utopie ją w morzu łez,
w morzu pełnym 
smutnych zdarzeń...

Kiedy wyjdę na brzeg 
będzie wszystkiego  już  kres
nie będzie  smutku i łez, 
w stronę słońca powędruję.

Taka lekka i wolna 
z ptakami poszybuję wraz,
pełna pięknych marzeń
wejdę w nowy czas....

                                                                        Savin